Ένα κόσμημα που κυριαρχεί στη σκηνή — με την αυτοκυριαρχία αυτού που ξέρει πώς. Το δαχτυλίδι LUXOR φέρνει στο δάχτυλο το προφίλ του Διονύσου: του θεού που, ανάμεσα στους πολλούς τομείς του, προΐσταται του θεάτρου, και που σε αυτό το πλαίσιο αναπαράγει ακριβώς αυτή την επίδραση. Απόλυτη παρουσία. Όλα τα άλλα υποχωρούν.
Το ανάγλυφο είναι εξαιρετικά εκλεπτυσμένο: οι μπούκλες πέφτουν κατά μήκος του λαιμού σε μια ακριβή καταρράκτη, το στεφάνι από κληματίδα πλεγμένο μέσα στα μαλλιά, κάθε χαρακτηριστικό σμιλεμένο με δύναμη. Κάθε λεπτομέρεια διαβάζεται αμέσως — έτσι είναι εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια, αμετάβλητη. Οι σκιές μετακινούνται με κάθε μικρή κίνηση του χεριού, το ανάγλυφο φωτίζεται και υποχωρεί με το φως: η όραση αλλάζει.
Κάθε χρωματική παραλλαγή είναι μια νέα απεικόνιση του ίδιου θεού. Το πορτοκαλί δονείται με διονυσιακή ενέργεια — τη φωτιά του πάθους, τη ζωτικότητα που κατακλύζει και φωτίζει. Το μαργαριτάρι έχει πλήρη λάμψη: το προφίλ λάμπει στο προσκήνιο, άμεσο, σύγχρονο. Το πράσινο είναι η φύση και η μεταμόρφωση — η ένταση του ζωτικού κύκλου. Το μπλε είναι βαθύ, ήρεμο και περιβάλλει.
Όλα αυτά συγκρατούνται μέσα σε ένα κόσμημα που γνωρίζει τη δική του σημασία. Ένα κόσμημα που γίνεται αισθητό — ισορροπημένο, συνεπές. Το στρογγυλό, ελαφρώς ανυψωμένο πλαίσιο: το ακριβές μέτρο ώστε το ανάγλυφο να μπορεί να φαίνεται πλήρως, το φως να το φτάνει, κάθε βαθμός βάθους να αποκαλύπτεται. Η χύτευση με την τεχνική της χαμένης κεριάς του μπρούντζου και η επιδέξια τεχνική κατασκευής του θυμίζουν την ζωντανή αίσθηση της υλικής μεταμόρφωσης που ενσαρκώνει το ίδιο το θέμα.
Ο θεός που αναγεννά — που διαλύει κάθε όριο ώστε όλα να μπορούν να μεταμορφωθούν.