Το ιδρυτικό σύμβολο της Ρώμης σε ένα κόσμημα που φέρει τη δική του απρόβλεπτη φύση και αίσθηση του σύγχρονου. Ο Λύκος της Καπιτωλίνας στο δαχτυλίδι Δαλματίας: ο συνδυασμός είναι ασυνήθιστος και εντυπωσιακά επιτυχημένος. Η παρουσία του θέματος και η ζωντάνια των κηλίδων συναντιούνται φυσικά, σαν ο λύκος να νιώθει άνετα σε κάθε επιφάνεια — είναι το σύμβολο, και το σύμβολο διασχίζει κάθε εποχή.

Το μακρύ σώμα του λύκου εκτείνεται κατά μήκος της οβάλ στεφάνης — μια ευθεία γραμμή, προσεκτική, που φυλάει τα πάντα γύρω της. Στο μακρινό άκρο κινούνται τα δίδυμα, ζωντανά και ζωηρά, και εκείνη τα καλωσορίζει και τα προστατεύει. Με τον τρόπο που η Ρώμη πάντα έκανε: περιεκτική, μητρική, ανοιχτή σε κάθε πολιτισμό και μορφή. Οι γραμμές του θέματος συναντούν τους κύκλους των κηλίδων, τους στρογγυλούς όγκους του δαχτυλιδιού — διαφορετικές γεωμετρίες που ενώνονται με χάρη. Εκείνη διατηρεί αυτή τη ζωντάνια, και μετά την αφήνει να φύγει. Τους αφήνει να μεγαλώσουν.

Το κίτρινο συγκεντρώνει το φως γύρω από τη σκηνή — ζεστό και άμεσο, ο ήλιος της Ρώμης, αυτό το λαμπρό φως που όλοι αναγνωρίζουν. Η σκηνή ζωντανεύει αμέσως, κάθε λεπτομέρεια αιχμαλωτίζει το φως. Το μαύρο συγχωνεύεται με το μαύρο της βάσης — τόνος με τόνο, ο λύκος ξεχωρίζει με όλη του την παρουσία. Το κόκκινο είναι το πιο ζωντανό χρώμα, γεμάτο λάμψη — το ιδρυτικό πάθος, έντονο και γενναιόδωρο όπως ο θρύλος που φέρει. Με το πράσινο η φύση εισέρχεται στη σκηνή — το περιβάλλον τοπίο, ο μακρύς ποταμός, τα δάση, η κούνια αυτού που επρόκειτο να έρθει. Σε ένα δαχτυλίδι, μια πινελιά του απρόβλεπτου και μια ολόκληρη ιστορία.