Ένα δαχτυλίδι σχεδόν υπνωτιστικό, όπως ακριβώς το πρόσωπο της Medusa σε αυτό το ανάγλυφο. Μια σύνθεση σταθερή, συμμετρική, αιωρούμενη — που σε αυτό το μοντέλο γίνεται ένα αντικείμενο εξαιρετικής σύγχρονης αισθητικής.

Το βλέμμα σταθερό μπροστά, τα χαρακτηριστικά χαραγμένα με εξαιρετική ακρίβεια, το ανάγλυφο απλώνεται οριζόντια και καταλαμβάνει όλο τον χώρο που χρειάζεται. Το ασπρόμαυρο του δαλματικού μοτίβου με το λαμπερό φινίρισμα συνοδεύει αυτή τη συμμετρία: σε συνέχεια, πάντα μαζί.

Σε αυτό το μοντέλο, με τη στιβαρότητα του μπρούντζου και την ελαφρότητα της διακόσμησης, η Medusa διασχίζει τον χρόνο και φτάνει εδώ, φορεμένη στο δάχτυλο. Στο δαλματικό, αυτή η τέλεια ισορροπία εμπλουτίζεται με μια νέα ανάγνωση, και κάθε χρώμα φέρει μία από τις πολλές όψεις που κρύβει ο μύθος της — αυτές μιας από τις πιο διαχρονικές και πολυεπίπεδες μορφές που η ιστορία της τέχνης μας έχει κληροδοτήσει.

Οι χορευτικές μορφές του φόντου συνοδεύουν τη Medusa: το ασπρόμαυρο συνομιλεί με τις μπούκλες των μαλλιών της, προσθέτοντας έναν γραφικό ρυθμό στην εικόνα. Οι ακανόνιστες διάσπαρτες κηλίδες και η συμμετρία της γίνονται συναρπαστικές, και όταν την κοιτάς αρκετά, όλα μοιάζουν να κινούνται μαζί της. Είναι ένα ανάγλυφο που σε μαγνητίζει, τα γραφικά στοιχεία το κάνουν μαγνητικό.

Το πρόσωπο στο πλήρες φως: το λευκό και η αθωότητά του αφηγούνται τα συναισθήματα, εκφράζοντάς τα προς τα έξω. Το μαύρο αντίθετα τα φέρει μέσα του. Με το Σελεστέ το βλέμμα ανοίγει πλατιά, σαν να έχασαν τα μάτια της Medusa τα όριά τους, και όλα γίνονται ανοιχτά. Το ροζ φωτίζει τη γλυκύτητα. Λευκό, ροζ και μαύρο — τρεις μοντέρνοι, εκλεπτυσμένοι, ασυνήθιστοι τόνοι· κάθε επιλογή αφηγείται τη δική της ιστορία, αφήνοντας στον φορέα τον τελικό λόγο.