Η επιλογή του Πολυδεύκη είναι απλή στη μορφή και απόλυτη στην ουσία: είχε αθανασία και έδωσε το μισό για να μείνει δίπλα στον αδελφό του. Στο στεφάνι LUXOR, αυτό το προφίλ — με τα αρμονικά χαρακτηριστικά, τα σφιχτά σγουρά μαλλιά, την έκφραση συγκεντρωμένης γαλήνης — φέρει όλη τη διαύγεια κάποιου που ήδη ξέρει τι θα επέλεγε, ό,τι κι αν συμβεί. Οι Ρωμαίοι το κατάλαβαν: οι Διόσκουροι εμφανίζονταν στις μάχες, προστάτευαν ναυτικούς, επικαλούνταν σε στιγμές που έπρεπε να θυμηθούν την πίστη που ενσάρκωναν.
Το προφίλ χαράσσεται στο στρογγυλό στεφάνι με τη διαύγεια ενός νεοκλασικού γλυπτού — κανοβιανής προέλευσης, που πέρασε από μινιατούρα, μετά από χαραγμένη πέτρα, και τέλος σε κόσμημα. Την ίδια πορεία ακολούθησαν οι συλλέκτες του Grand Tour, που μετέτρεψαν τη μεγάλη τέχνη σε κάτι που μπορείς να έχεις κοντά σου. Αυτό το δαχτυλίδι κρατά μια ολοκληρωμένη ιστορία — το προφίλ μιλάει από μόνο του, είτε ο μύθος είναι γνωστός είτε όχι. Αυτή η οπτική καθαρότητα είναι η ίδια ηθική καθαρότητα του Πολυδεύκη.
Είναι κίτρινο — χρυσός πάνω σε χρυσό: ζεστό προφίλ, ζεστό μέταλλο, φως που πολλαπλασιάζεται πάνω στην κορώνα και τις μπούκλες. Ο Πολυδεύκης στο μεσημέρι, ηλιακός, οριστικός. Είναι μαύρο — και οι μπούκλες γεμίζουν πλήρως το στρογγυλό στεφάνι, στρογγυλά, με την ακριβή ισορροπία ενός αρχαίου νομίσματος: το σκοτεινό φόντο αναδεικνύει κάθε γραμμή με τη διαύγεια μιας νομισματικής χάραξης. Είναι ροζ — η απόχρωση της αδελφικής ευγνωμοσύνης, της στοργής που έχει επιλέξει. Φέρει την τρυφερότητα αυτού που έδωσε την αθανασία για να μείνει δίπλα σε έναν αδελφό, και την ήσυχη ελπίδα που γεννά αυτή η επιλογή. Είναι κόκκινο — αποφασιστικό, παθιασμένο: η πίστη δεν είναι μόνο ιδανικό, είναι δράση, δύναμη, η πλήρης ζεστασιά αυτού που μένει.
Αυτό το προφίλ έχει διασχίσει αιώνες και υλικά — μάρμαρο, γύψο, πέτρα, μπρούντζο — για να φτάσει εδώ. Όπως ο Πολυδεύκης, που διέσχισε τα πάντα για να μείνει εκεί που έπρεπε.