Είναι σαν ένας πίνακας μέσα στο οβάλ πλαίσιο — μια πλήρης, πλούσια σκηνή, κρατημένη μέσα στο πλαίσιο της. Η φιγούρα του λιονταριού είναι κεντρική, με γεμάτους όγκους, και ο Έρως κάθεται πάνω του, ελαφρύς, παιχνιδιάρης, ακόμα και λίγο τολμηρός. Παίζει ένα όργανο, υπάρχει μια μελωδία — και το λιοντάρι ακολουθεί. Αφήνεται να γοητευτεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, γιατί η αγάπη ξέρει πώς να κινεί τα πράγματα προς τη σωστή κατεύθυνση. Πηγαίνουν μαζί, προς αυτή την κατεύθυνση. Στο δαχτυλίδι Lumen, το μπουρντό χρώμα τους αγκαλιάζει και δίνει σε όλη τη σκηνή τη λάμψη της.

Η Δύναμη που Κατακτάται από τον Έρωτα — η αγάπη κατακτά τα πάντα. Το λείο σμάλτο που καλύπτει το μπρούντζο μεταφέρει αυτή την ιστορία με μια πυκνότητα που μπορείς να νιώσεις: το μπουρντό είναι το χρώμα της εμπιστοσύνης ανάμεσα σε αυτά τα δύο πλάσματα, ανάμεσα στον θεό και το ζώο. Μια συμφωνία. Μια κοινή κίνηση, που κινείται προς την ίδια κατεύθυνση. Το οβάλ δαχτυλίδι κρατά τη σκηνή με γεμάτους, συγκεντρωμένους όγκους — το βάρος του στο χέρι, η λάμψη του σμάλτου, το σχήμα που φέρει την ιστορία. Μια μελωδία που μπορείς να νιώσεις ακόμα και στη μορφή.

Το ουρανόμπλε δίνει χώρο στο ανάγλυφο να αναπνεύσει — σαν να κινούνται στο φως της ημέρας, ελαφρότητα και αέρας γύρω από τους όγκους. Το μαργαριτάρι είναι σεληνιακό: οι αντανακλάσεις του φεγγαρόφωτος στο μπουρντό, το καμέο φωτισμένο από μια διαφορετική λάμψη, όλα σε κίνηση. Το πορφυρί είναι τόνος πάνω σε τόνο — το καμέο συγκεντρώνεται στην πυκνότητα του χρώματος, οικείο και γεμάτο. Το ανοιχτό πράσινο με το μπουρντό είναι φρέσκο και απρόσμενο: φωτεινό, ανοιχτό — σαν φρούτο στο κλαδί, το φως που διαπερνά ένα βαθύ υπόβαθρο.