Η τοιχογραφία από τη Βίλα Αριάνα στη Στάμπια — μια γυναίκα που προσφέρει φτερωτούς έρωτες σαν να ήταν πολύτιμοι καρποί — βρίσκει στο στρογγυλό μπρούντζινο πλαίσιο επιχρυσωμένο με 18 καράτια την κομψότητα του καμέου στην πιο καθαρή του μορφή. Η πιο ευαίσθητη σκηνή της συλλογής στηρίζεται εδώ σε βάση από πλεξιγκλάς που ενισχύει τη χάρη της: το βάρος είναι πιο ελαφρύ, το φως εισέρχεται εκεί όπου πριν υπήρχε μόνο συμπαγές υλικό. Η χάραξη είναι αφηγηματική — οι μορφές των έρωτων, η γυναίκα, η χειρονομία της προσφοράς διαβάζονται με σαφήνεια. Το ανάγλυφο είναι φωτεινό και αέρινο, οι σκιές μεταβάλλονται με το φως.
Το στρογγυλό πλαίσιο διαχέει τις αντανακλάσεις ομοιόμορφα, η σκηνή διαβάζεται από κάθε γωνία. Η υπογραφή GTc είναι χαραγμένη στο πλαίσιο.
Σε διαφανές υλικό, οι μορφές μοιάζουν να αιωρούνται στον αέρα — η χειρονομία της προσφοράς γίνεται τόσο ελαφριά όσο και το ίδιο το δώρο: το γαλάζιο του ουρανού πάνω από τη Στάμπια, ο πρωινός αέρας και η ελαφρότητα των έρωτων στον αέρα· το μαργαριτάρι είναι το ήρεμο φως της αρχαίας τοιχογραφίας, απαλό και ζεστό, που αναδεικνύει τη γλυκύτητα της σύνθεσης· το πορφυρίτης είναι η αυτοκρατορική πέτρα, πυκνή και σταθερή, το βάθος της ιστορίας· το κόκκινο είναι η ζωντάνια της στοργής, η λάμψη της αγάπης που προσφέρει η γυναίκα. Σε καβούκι χελώνας, οι φλέβες του πλεξιγκλάς διατρέχουν διαφορετικά κάθε κομμάτι — σφιχτές και ζεστές σαν ηλιοβασίλεμα ή απαλές και ανοιχτές, κάθε δαχτυλίδι μοναδικό: το γαλάζιο δονείται ανάμεσα στους φυσικούς τόνους· το μαργαριτάρι τους φωτίζει· ο πορφυρίτης τους βαθαίνει· το κόκκινο τους ζεσταίνει. Σε ελεφαντόδοντο, η απαλόχρωμη ζεστασιά του υλικού φέρνει τη σκηνή σε πιο οικείο επίπεδο — οι διαβαθμίσεις μεταβάλλονται σε κάθε κομμάτι: το γαλάζιο φρέσκο και φωτεινό· το μαργαριτάρι σχεδόν μονοχρωματικό· ο πορφυρίτης αποφασιστικός και παρών· το κόκκινο ζεστό και κοντινό. Κάθε συνδυασμός ανανεώνει την έκφραση.
Η χάρη της προσφοράς — σε ένα αέρινο υλικό που την κάνει ακόμα πιο φωτεινή.