Τρία υλικά, ένα δαχτυλίδι: η πορώδης υφή του καμέου, η λάμψη του μεταλλικού περιβλήματος, η βελούδινη πυκνότητα του σμάλτου. Η λύκαινα είναι εκεί — μεταφερόμενη από ολόκληρο τον κόσμο για αιώνες. Το Bordeaux είναι ένα από τα χρώματα της Ρώμης: θυμίζει πορφυρίτη, θυμίζει το βαθύ μοβ-κόκκινο της πόλης, τα εσωτερικά των εκκλησιών και των παλατιών της. Σε αυτό το δαχτυλίδι η λύκαινα αναγνωρίζεται αμέσως, και το Bordeaux τη συνοδεύει ως το χρώμα που της ανήκει.

Σε πόλεις σε όλο τον κόσμο, αυτό το ζώο συμβολίζει κάτι βαθύ και ριζωμένο, μια ιστορία θεμελίωσης, φροντίδας, προστασίας. Σε αυτό το κόσμημα είναι το σύμβολο μιας από τις αφηγήσεις που της ανήκουν. Το μακρύ της σώμα, σταθερό μέσα στο οβάλ στεφάνι του περιβλήματος, τα δίδυμα στο μακρινό άκρο να κινούνται, και εκείνη τα υποδέχεται. Το λείο σμάλτο που καλύπτει το μπρούντζο αγκαλιάζει αυτή τη σκηνή με την πυκνότητά του, και το καμέο ξεχωρίζει — ο χρυσός γύρω του, το ανάγλυφο που αναδύεται, η υλική παρουσία που μπορείς να νιώσεις, το Lumen στην πλήρη έκφρασή του. Το βάρος του κομματιού είναι γεμάτο, και η μορφή του ακολουθεί τέλεια το ανάγλυφο — όλα συγκρατούνται, όλα αποδίδονται. Ένα δαχτυλίδι με μεγάλη σκηνική παρουσία και επιτυχημένη κομψότητα.

Το λευκό είναι η πιο έντονη αντίθεση — η σκηνή σε πλήρες φως, κάθε λεπτομέρεια καθαρή και ακριβής. Το μπλε φέρνει βάθος και απόσταση: μια πλήρης αρμονία με τη βάση, δύο τόνους που αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον. Η άμμος είναι γήινη, φυσική ζεστασιά — τόνος με τόνο, στο τοπίο της. Το πράσινο αντηχεί τα πιο σπάνια μάρμαρα — και αυτό το ανάγλυφο φαίνεται λειασμένο από τον χρόνο, εδώ σε αυτό το δαχτυλίδι, με κάθε χρώμα.

Όλη η Ρώμη, κρατημένη σε ένα κόσμημα, στη χειρονομία ενός χεριού.