Η κυκλική στεφάνη του δαχτυλιδιού EOS, από επιχρυσωμένο μπρούντζο χυτευμένο με τη μέθοδο της χαμένης κεριάς και γυαλισμένο στο χέρι, φέρει τη Μινέρβα στραμμένη προς τα αριστερά. Το κλασικό κράνος, το στεφάνι από ελιά, η κουκουβάγια — το ενταγμένο ανάγλυφο του 18ου αιώνα συγκεντρώνει γύρω από το προφίλ τα σύμβολα που έχουν ταυτίσει αυτή τη θεά για αιώνες, με μια ακριβεία χιλιοστού που η επιφάνεια με καθρέφτη φέρνει στο φως. Τα δύο τμήματα στη βάση του δαχτυλιδιού ανοίγουν και προσαρμόζονται εύκολα: κάθε δάχτυλο βρίσκει τη δική του εφαρμογή. Η κουκουβάγια και τα κλαδιά ελιάς φέρουν το λεξιλόγιο μιας θεάς που κυβερνά με ευφυΐα και βλέπει στο σκοτάδι εκεί όπου οι άλλοι σταματούν. Η αντίθεση ανάμεσα στο επιχρυσωμένο μέταλλο και το έγχρωμο υλικό αναζωπυρώνει το προφίλ: τρία σύμβολα γύρω από το ίδιο πρόσωπο, ένα βλέμμα στραμμένο προς τα μέσα. Σε αυτή την έκδοση, η Μινέρβα φαίνεται τη στιγμή πριν από την απόφαση — η σκέψη που ακόμα διαμορφώνεται, η κατεύθυνση που ωριμάζει στη σιωπή. Η κλασική τέχνη έχει διατηρήσει αυτή την αρμονία μέσα στους αιώνες — και το προφίλ την επαναφέρει ανέπαφη, σε αυτό το ανάγλυφο, σε αυτή τη στεφάνη. Σε κάθε χρώμα το καμέο αφηγείται διαφορετικά την ιστορία του. Το πορτοκαλί φέρνει ηλιακή ζωτικότητα — η ζεστασιά της χρωστικής αντιπαραβάλλεται με την ηρεμία του προφίλ, το πορτρέτο αναζωπυρώνεται. Το μαργαριτάρι ακτινοβολεί ένα απαλό, διακριτικό φως: ο επιχρυσωμένος μπρούντζος και η χρωστική συγχωνεύονται σε μια απαλή αρμονία, σαν μάρμαρο που φαίνεται με φως από πίσω. Το μαύρο βαθαίνει το προφίλ και το κάνει να αντηχεί — κάθε γραμμή αποκτά βάρος και πυκνότητα. Το ροζ φέρει το μετρημένο του πάθος: ζεστασιά και τρυφερότητα μαζί, ένας απρόσμενος διάλογος με τη συγκέντρωση της θεάς. Η Μινέρβα προς τα αριστερά. Το βλέμμα που γυρίζει πίσω, η σκέψη που μένει.